{"id":13,"date":"2019-03-04T14:01:03","date_gmt":"2019-03-04T14:01:03","guid":{"rendered":"http:\/\/sieniccy.pl\/?page_id=13"},"modified":"2021-10-13T06:51:00","modified_gmt":"2021-10-13T06:51:00","slug":"stefan-sienicki-syn","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/sieniccy.pl\/?page_id=13","title":{"rendered":"Stefan Sienicki (syn)"},"content":{"rendered":"\n

Ur. w 1926 roku w Warszawie, zmar\u0142 13 pa\u017adziernika 2021 r. te\u017c w Warszawie. Architekt, syn Zofii i Stefana<\/a><\/strong>, te\u017c architekta, kt\u00f3rego wielk\u0105 pasj\u0105 by\u0142a szczeg\u00f3lnie architektura wn\u0119trz i meblarstwo<\/strong><\/a>. Starszy brat Jacka<\/a><\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Stefan Sienicki w Iraku, 1964 rok<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

W 1935 roku ca\u0142a rodzina zamieszka\u0142a na ul. Czeskiej<\/strong><\/a> na Saskiej K\u0119pie, w bloku o\u015bmiu domk\u00f3w<\/strong><\/a>, zaprojektowanych przez ojca, wraz z pozosta\u0142ymi siedmioma architektami \u2013 kolegami (Kazimierz Bia\u0142kowski, Piotr Kozi\u0144ski, J\u00f3zef \u0141owi\u0144ski, Stanis\u0142aw Marzy\u0144ski, Jerzy Pa\u0144kowski, Zbigniew Puget, J\u00f3zef Szanajca).<\/p>\n\n\n\n

Wybuch wojny przerywa szcz\u0119\u015bliwe dzieci\u0144stwo. Ojciec, jako kapitan rezerwy, wyje\u017cd\u017ca na front. Matka z dw\u00f3jk\u0105 ch\u0142opak\u00f3w zostaje bez \u015brodk\u00f3w do \u017cycia. Czas niemieckiej okupacji to przede wszystkim trudnej walki o chleb powszedni. Stefan pracuje jako pomocnik na budowie. Ka\u017cd\u0105 woln\u0105 chwil\u0119 sp\u0119dza nad ksi\u0105\u017ckami. Uczy si\u0119, marzy, by zosta\u0107 jak ojciec architektem. Gimnazjum \u201eBatorego\u201d, do kt\u00f3rego zda\u0142 w 1939 roku, zosta\u0142o przez okupanta \u2013 jak wszystkie szko\u0142y poza zawodowymi \u2013 zamkni\u0119te. Stefan uczy si\u0119 wi\u0119c na kompletach, 5-6 uczni\u00f3w. Uczy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c j\u0119zyka wroga: niemieckiego.<\/p>\n\n\n\n

W szesnastym roku \u017cycia (1943) wst\u0119puje do Armii Krajowej. Przewozi tajne gazetki, przewozi ryksz\u0105 amunicj\u0119. W 1944, gdy wybucha Powstanie, jego pluton AK zostaje skierowany z Saskiej K\u0119py na Groch\u00f3w. Niemcy wy\u0142apuj\u0105 ukrywaj\u0105cych si\u0119 powsta\u0144c\u00f3w. Ich ma\u0142ej grupce udaje si\u0119 ucieczka, noc\u0105, do wielotysi\u0119cznej rzeszy mieszka\u0144c\u00f3w Pragi, wywo\u017conych do pracy w Rzeszy. Przewo\u017ceni s\u0105 w bydl\u0119cych wagonach. Stefan l\u0105duje w M\u00fclheim an der Ruhr, w fabryce broni \u2013 a po jej zbombardowaniu przez aliant\u00f3w Niemcy przenosz\u0105 ich do kopania okop\u00f3w nad Renem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Dokumenty, dotycz\u0105ce pobytu w M\u00fclheim; z archiwum ITS<\/a><\/strong><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Po kr\u00f3tkim, ale ci\u0119\u017ckim okresie niewoli w ko\u0144cu roku 1945 Stefan wraca do kraju. Zdaje matur\u0119 w liceum im. Juliusza S\u0142owackiego.
Po konkursowym egzaminie w 1947 roku (to ostatni rocznik bez wymaganej przynale\u017cno\u015bci do ZWM, ZMP itp.) zda\u0142 na Wydzia\u0142 Architektury Politechniki Warszawskiej i w 1952 roku uko\u0144czy\u0142 studia, z tytu\u0142em mgr in\u017c. architekta.<\/p>\n\n\n\n